Witam wszystkich, którzy jeszcze, pomimo mojej tak długiej nieobecności odwiedzają tego bloga.
A także tych, którzy z powodu przypadku bądź też z całkowitą premedytacją weszli na niego poraz pierwszy.
Do Was wszystkich mam parę drobnych słów z mojej strony.
Otóż:

Nie zapomnniałam o tym blogu. Niech nikt nie śmie nawet myślić, że to oto moje dziecko literackie zostało wyrzucone z moich myśli.
Nie, nie.
Problem od paru lat lezy w tym, że naprawdę bardzo ciężko jest mi się odnaleźć we własnym opowiadaniu.
Pomysły jakie miałam (a miałam ich wiele) wymknęły się z mojej głowy nieoczekiwanie choć zawsze myślałam, że taki obrót spraw jest niemożliwy.
Ja, która każdego dnia miała nowy pomysł na notkę teraz ledwo może skojarzyć to do czego chociaż po trochu chciała dążyć, przykre, prawda?

Ale plan.
Plan brzmi tak: nie skupiam się na tym jakie miałam pomysły kiedyś.  Siadam i czytam tego bloga od deski do deski od nowa.
Siadam i czytam całą sagę HP od deski do deski od nowa.
I mam nadzieję, że drogą analogiczną za niedługi czas usiądę i napiszę tutaj kolejną (pewnie już nieco inną stylistycznie) notkę.

Ale przecież obiecałam sobie i wam na samym początku, wraz z moją pierwszą notką pierwszym słowem prologu, że doprowadzę to opowiadanie do końca.

Chociażby już nie było żadnego czytlenika to zrobię to dla siebie.

Pozdrawiam,
zawsze wasza Ily.